Danseres Lisbeth Gruwez: "Door mijn kwetsuren heb ik schrik om een gezin te starten"

11 oktober 2020
©Siska Vandecasteele
Lisbeth Gruwez is danseres en choreografe. Haar meest recente voorstelling ‘Piano Works Debussy’ ging in première net voor de lockdown. Deze week pikte ze de draad terug op. Zeker in deze tijd is het voor de cultuursector niet makkelijk. Maar het is al altijd heel hard werken geweest, vertelt ze in 'Touché'.

Kan je je brood verdienen als danseres? Dat vragen veel jonge meisjes met dansambitites zich waarschijnlijk af. “Ik heb me er nooit zorgen over gemaakt”, begint Lisbeth Gruwez. “Ik heb gewoon gedaan wat ik moest doen en het leven genomen hoe het kwam. In het begin was het moeilijk. Ik had heel weinig geld, maar net genoeg. Nu is het allemaal wat comfortabeler want sinds een jaar of twee werken we met structurele subsidies. Dat wil zeggen dat ik een vast loon heb en dat betekent ook dat ik een lening kan aangaan. Net op tijd, ik zit nog op schema en ik heb nu een appartement kunnen kopen.”

Wereldberoemd of niet, financieel blijft het moeilijk

Gruwez is 43 en heeft een internationale carrière, maar toch is het financieel bijzonder moeilijk om te overleven. “Vooral als freelancer is het heel moeilijk. Zeker als je geen middelen hebt meegekregen van thuis uit. Als je begint te sparen op je 18de, heb je pas een redelijk deftig bedrag gespaard op je 40ste. En dat is wat er gebeurd is bij mij. Tegelijkertijd heb ik nu een vast loon dus de bank dacht: ‘je hebt een vast loon, een toekomstperspectief en een beetje spaargeld, dus we gaan je wel eens iets lenen’. Dat kwam dus goed uit.”

‘Dansers zijn heel vaak gekwetste mensen’, wordt er wel eens gezegd. “Iedereen gaat wel eens door een periode van kwetsuren en moeilijkheden. En ik heb toch ook wel mijn deel gehad op vlak van scharniermomenten en ontgoochelingen. Ik heb drie grote kwetsuren en dat belet mij wel in sommige dingen in het leven", zegt Gruwez.

Donkere chocolade

Die kwetsuren roepen twijfels op bij Gruwez, onder andere over het stichten van een gezin: “Ik heb schrik om zelf een gezin te starten. Ik denk dat ik door mijn kwetsuren nog niet in gang ben geschoten.”

Over de liefde is ze duidelijk: “Liefde moet iets onvoorwaardelijk zijn. Ik hoop dat ik ooit nog iemand mag vinden die voor mij door het vuur gaat. Een liefde die zo intens is als bittere, donkere chocolade.”

Rubigny

Die liefde probeert ze zelf ook over te brengen via een residentieplek in het Franse Rubigny, waar jonge kunstenaars gratis kunnen repeteren. “Het is in de eerste plaats een vrijplaats waar mensen die net van school komen en op zoek willen naar zichzelf, rustig terechtkunnen om dingen uit te proberen. We bieden echt een plek aan om na te kunnen denken over wat ze willen doen.”

“Ik heb dat zelf als danser gekregen en ik vind het mooi om dat ook door te geven", zegt Gruwez. "Ik heb van Fabre altijd de sleutel gekregen van Troubleyn, zijn theaterhuis, en ik kon daar overdag of ’s nachts binnen. Er was altijd een ruimte waar ik kon werken. We willen ook niet dat je een sleutel moet vragen aan een conciërge die alles afsluit om 18u, dat de ruimtes veel te proper zijn en dat je er geen sigartetten mag roken. Dat werkt soms limiterend. Als je ’s nachts plots een idee hebt, moet je er gewoon naartoe kunnen gaan. Echt een vrijplaats.”

Herbeluister het eerlijke gesprek met Lisbeth Gruwez in Touché via de podcast of via het Touché-archief!

Lees ook: 

Lijst van artikels

Radio 1 Select