Koen Crucke: “De lockdown was vreselijk, ik heb bevestiging nodig, ik ben afhankelijk van mijn publiek”

11 juli 2020
Annemie Peeters heeft de sleutel van een boshut in het Warredal in Maaseik goed bewaard. Elke week ontvangt Annemie één bekende Vlaming. Verder is er niemand. Er is geen publiek, geen applaus, geen internet en geen likes. Is die bekende Vlaming dan nog de Vlaming die we dachten te kennen?

Koen Crucke is deze week te gast in ‘de Boshut’. Koen Crucke ken je waarschijnlijk als Alberto Vermicelli van Samson en Gert. Maar hij is ook een gevierd operazanger en staat graag op de planken. Blijft Koen Crucke zijn jolige zelve als hij in het bos komt vertoeven en zijn luxeleven inruilt voor een basic boshut?

Koen Crucke vindt het heerlijk om in de boshut te zijn maar langer dan een week houdt hij het niet uit. Zijn publiek inruilen voor een bos vol bomen en de spotlights voor enkele kaarsen is voor hem geen optie:

Muziek en zingen is mijn leven. Als ik niet meer kan optreden dan mogen ze mij komen halen.
Koen Crucke

Zingende knorhaan

Koen Crucke ademt muziek. Zingen is zijn leven. In de scouts kreeg hij de totem ‘zingende knorhaan’. Hij kan het dan ook niet laten om af en toe te zingen tussen het spreken door. Maar hij geniet het meest van de reactie van zijn publiek: “als je het publiek ziet rechtveren en applaudisseren, dat is beter dan een orgasme”.

Lockdown

Tijdens de lockdown was het niet altijd even gemakkelijk voor Koen Crucke. Het feit dat hij niet kon optreden viel hem zwaar: “tijdens de lockdown was ik soms echt depressief, ik miste het optreden en het publiek”. Iedere dag zong hij om 6 uur 's avonds live op Instagram maar het was toch niet hetzelfde: “ik heb bevestiging nodig, ik ben afhankelijk van mijn publiek”.

Bekijk hier de foto's:

Herbeluister De Boshut met Koen Crucke:

Lees ook:

Radio 1 Select