"Ook bij moeilijke onderwerpen moet je niet wegkijken, maar in dialoog gaan"

10 januari 2021
© Hub Dautzenberg
Anton Dautzenberg is geen onbesproken auteur. Zo onderging hij een niertransplantatie waarvan hij later zei dat hij ze verzonnen had en hield hij zijn huwelijk maar liefst vijf jaar lang verborgen voor vrienden en familie. Hij gaat geen onderwerp uit de weg in 'Touché' en vertelt zelfs over zijn lidmaatschap bij Martijn, een Nederlandse vereniging die streefde naar wettelijke en maatschappelijke acceptatie van seksuele relaties tussen volwassenen en kinderen.

"Ik verdien zo'n 1.500 euro per maand en dat is genoeg", steekt Dautzenberg van wal, "al had het veel meer kunnen zijn". Dautzenberg doelt op de vele samenwerkingen die werden stopgezet nadat hij zich in 2011 aansloot bij een controversiële vereniging.

Ongedierte

"In 2011 ben ik lid geworden van Martijn, een pedofielenclub", begint Anton Dautzenberg. "Er liepen civielrechtelijke procedures om de club te verbieden en op te doeken op dat moment en het leek wel alsof alsof het om omgedierte ging dat vernietigd moest worden."

Ook bij moeilijke onderwerpen moet je niet wegkijken, maar in dialoog gaan

Dus besloot Dautzenberg om het omgekeerde te doen: hij werd lid van de club. "Ik wou de dialoog aangaan met de mensen die in die vereniging zaten. Ik vroeg me af wie daar in zat, waar ze mee worstelden, ..." Dautzenberg ging naar vergaderingen van de club en ging ook in gesprek met de leden, want "ook bij moeilijke onderwerpen moet je niet wegkijken, maar in dialoog gaan".

Doodsbedreigingen

Volgens Dautzenberg dachten velen dat met het verbieden van de vereniging, het probleem pedofilie ook zou weggaan. "Pedofielen worden vaak gekoppeld aan kindermisbruik, terwijl pedofilie een geaardheid is waar zo'n 150.000 mensen in Nederland mee te maken krijgen."

Hij verduidelijkt dat het niet gaat over pedoseksualiteit, want pedofielen houden zich aan de wet, "wat ik ten zeerste aanbeveel", voegt Anton Dautzenberg daar nog aan toe. Hij benadrukt dat hij absoluut geen voorstander is van het uitoefenen van pedoseksuele handelingen, maar zegt wel "dat het verschrikkelijk moet zijn als je die geaardheid hebt."

Ik heb doodsbedreigingen gekregen in een tijd dat dat nog niet frequent voorviel

Alle goede bedoelingen ten spijt, stootte de auteur op massaal veel onbegrip toen zijn lidmaatschap bekend raakte. "Ik heb doodsbedreigingen gekregen in een tijd dat dat nog niet frequent voorviel", vertelt hij. "Dat was heel onprettig en er werden ook veel dingen afgezegd. Ik had boekhandels die mijn boeken niet meer wilden verkopen, The Financial Times in Londen ontsloeg mij en de universiteit waar ik toen aan een groot pensioenproject werkte, ontsloeg mij ook." 

Drie jaar later

Dat zijn lidmaatschap lang bleef nazinderen, merkte de auteur ook drie jaar later. Hij ging toen aan de slag als docent aan een andere universiteit, maar werd daar na twee weken op staande voet ontslagen. Zonder een woord uitleg, "want collega's mochten niet meer praten met mij". Het was de raad van bestuur ter ore gekomen dat Dautzenberg les gaf aan 'hun' universiteit en dat tolereerden ze niet.

"Zonder één woord uitleg aan mij werd ik ontslagen, maar in de media werd verteld dat ze mij niet konden laten werken met 'hun kinderen'. Ik werkte met studenten van 22 jaar, met volwassenen!" zegt hij kwaad.

Geen spijt

Toch heeft de auteur geen spijt van zijn lidmaatschap (de vereniging werd ondertussen opgedoekt). "Ik weet niet of ik het opnieuw zou doen, maar ik sta er nog altijd volledig achter", zegt hij in Touché. "Ik weet nog altijd niet waarom je dit onderwerp niet serieus zou nemen als je kinderen serieus neemt. Ga in dialoog!" eindigt hij zijn betoog.

Lees meer over Anton Dautzenberg: