Róisín Murphy - Roísín Machine

12 oktober 2020
Na 4 jaar wachten keert Róisín Murphy terug met haar nieuwe album ‘Róisín machine’. Ze is intussen toe aan haar 5e na de breuk van Moloko in 2005. Met deze plaat doet ze ons even vergeten dat de dansvloer verboden terrein is, en levert ze aanstekelijke discopop waarop je niet kan stil blijven staan.

Dat de eighties weer hip zijn, is niet meer te ontkennen. Eerder dit jaar hoorden we invloeden van het decennium terug op de nieuwe albums van The Weeknd en Dua Lipa. Toch weet Róisín Murphy de nostalgie op een originele en authentieke manier te brengen. Rode draad is de disco-house mix, die ons doet denken aan artiesten als Daft Punk en Justice. Toch brengt Murphy geen zwakke kopie van het repertoire van deze artiesten. Ieder nummer is zorgvuldig in elkaar gestoken, waardoor je bij iedere luisterbeurt nieuwe details ontdekt. Ondanks dat ‘Róisín machine’ duidelijk ontworpen is voor de dansvloer, zijn de bombastische beats niet het enige dat te horen is.

De hoes van het album verhult veel over de inhoud. Een uitgedoste Murphy, gedrapeerd als popdiva (inclusief net shirt) versiert de bij elkaar geplakte hoes. Samen met haar “live at home” concertreeks, die te zien is op haar YouTube-kanaal, creëert ze een visuele wereld waarmee ze iedere woonkamer in een nachtclub kan omtoveren.

Met slechts 10 nummers neemt Murphy ons mee naar een zwoele nacht in een zweterige zaal. Op opener Simulation vertelt ze ons dat het album waar we naar gaan luisteren slechts een simulatie is. Wat volgt is een groovy album gevuld met zware kicks, hi-hats, funky gitaren en smaakvolle baslijntjes. Bij momenten wijkt ze af van de disco-house-formule en neigen de nummers zelfs naar de techno.

Met de slagzin “I feel my story is still untold” opent ze het album. We horen het opnieuw op Murphy's law en zijn het zeker eens: Róisín Murphy heeft nog veel te vertellen.

Lees ook:

Radio 1 Select